17 mei 2013: Saint-Jean-Pied-de-Port – Puente la Reina

Na een goede nacht, een stevig ontbijt en vol goede moed, zijn we vertrokken richting de te overwinnen bergen. Alex heeft zich de moeite getroost de bergen met zijn schupje een kopje kleiner te maken, maar het is hem niet echt gelukt. De stevige hellingen waren niet te onderschatten en op een hoogte van zo’n 1100 m, waarover we een 3-tal uur hebben geklommen, konden we een paar foto’s nemen. Om een pauze te nemen, daar was het veel te koud, te regenachtig en veel te winderig voor. Na slechts een heel korte stop, hebben we onze tocht verder gezet in de gietende regen.  

De bedoeling was een hotel te vinden in Campanas. Maar dit dorpje was zelfs te klein om hotels open te houden, vandaar dat de zoektocht door Anita werd verder gezet richting Puente la Reina. De regen was striemend koud, geen meevaller, maar daardoor geraakten we toch aan een behoorlijke 105 km, iets wat we in het begin van onze fietstocht niet hadden durven dromen. De verrassing was eens zo groot wanneer we op een sfeervol hotel konden genieten van een verwarmende douche. De natte kledij die elke avond dient gewassen en gedroogd, zijn we een wasbeurt gaan geven in een refuge van de pelgrims van SdC. Deze refuge is erg druk bezocht in dit dorp. Het is mooi om even die sfeer te kunnen snuiven en de gezelligheid van al die pelgrims te zien over alle landen heen met ieder hun eigen doel voor ogen.

Onze hongerige magen moesten nog gevuld en voor een kleine € 45,00 hebben we genoten van een pelgrimsmenu met voorgerecht, hoofdschotel, dessert en dranken à volonté voor ons 3. Als dat geen special offer is, dan weten we het niet.

Het weer is ons pelgrims niet erg welgezind. Het is vooral koud, erg winderig en regelmatig striemende regenbuien waarvan de druppels in het gelaat prikken als breinaalden. De vooruitzichten zijn alles behalve opbeurend. Maar naar we horen is dat overal het geval.

Op onze tocht ontdekken we vanaf St-Jean-Pied-de-Port dat we niet meer alleen zijn. Pelgrims verschijnen langs alle kanten zowel te voet als met de fiets en trekken allemaal in dezelfde richting. Instinctief zo lijkt het. Net als de gnoes in hun jaarlijkse trek. Ook zij trotseren tegen beter weten in alle gevaren om hun doel te bereiken.

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in Uncategorized. Bookmark de permalink .

3 reacties op 17 mei 2013: Saint-Jean-Pied-de-Port – Puente la Reina

  1. Ann & Carl zegt:

    Blijkbaar zijn een aantal blog berichten verdwenen,……

    Jullie zijn nu 2 weken op weg en het is zondermeer knap wat & hoe jullie dit doen! 🙂

    We kunnen ons best voorstellen dat andere pelgrims die jullie voorbij steken (of waardoor jullie voorbijgestoken worden) positieve vibes geven aan jullie expeditie.

    Doe zo verder & keep on biking!

  2. Denise zegt:

    Allé, met vele reisgenoten onderweg met allen hetzelfde doel, dat maakt de motivatie des te groter. De te overbruggen weg wordt nu almaar kleiner. We volgen met grote bewondering de prestaties van 2 (nu niet meer ) eenzame fietsers. Geweldig om die bergen met een fietsje toch te kunnen beklimmen. Ik vind t soms met de auto al een hele klim. Toi,toi, ook voor t klein mercedesbezemwagentje.

  3. Lieve roeffaers zegt:

    Gewoonweg knap wat jullie doen,gedaan hebben en nog gaan doen.. Nog veel moed. Het einddoel nadert.
    Groetjes,
    Lieve, Geert en de kids.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s