24 mei 2013: Ponferrada – Sarria

Vanmorgen verlieten we het hotel om 08.45 uur in de richting van Portomarin. Dit is een regelmatig terugkerende etappe in de pelgrimstocht naar SdC. Of we hier zouden geraken wisten we nog niet. Verschillende factoren zouden dit bepalen. In elk geval had de nieuwe medicatie die Alex had gekregen samen met een dagje rust zijn effect niet gemist. Zijn voet was minder gezwollen en de pijn was weg.

Volgens de beschrijving zou het gaan om een behoorlijk stevig terrein met verschillende klimwegen. En dat bleek dus ook het geval. Zo beklommen we de Puerto de Pedrafita (1109 m), Alto de Cebreiro (1300 m), Alto do San Roque (1270 m) en de Alto do Poio (1335 m). De verschillen lijken weinig maar op het terrein is dat iets anders. Eens op hoogte ga je weer behoorlijk naar beneden om dan weer naar de volgende hoogte te stijgen. En een klim kan soms lang en nijdig zijn. Je wordt daar zo moe van.

Op onze route zien we slierten pelgrims die haast als in een echte processie voortstappen. Elk zijn eigen tempo en de posities veranderen alleen maar wanneer er mensen zijn die even gaan rusten langs de kant van de weg. Vreemd is ook de haast ingetogen stilte in deze stoet. Er wordt weinig gesproken. Er zijn enkel de wederzijdse begroetingen met “Buen camino”. Tijdens onze korte rustpauzes horen we allerlei vreemde talen. Het is duidelijk dat er hier mensen naartoe komen van over heel de wereld.

Op De Alto do San Roque bij een groot monument van een pelgrim ontmoetten we twee Nederlandse dames die hun tocht te voet ondernemen. Tijdens ons gesprek, dat bijna vergelijkbaar is met een telegramstijl, wisselen we onze ervaringen uit.

De hele dag konden we genieten van een prachtige open blauwe hemel met stralende zon maar de temperaturen waren niet echt warm. De hoogte waarop we fietsten speelt hier natuurlijk een belangrijke rol. Als grote tegenspeler is er dan ook nog de koude noordwestenwind. Die blaast altijd vooraan in je gelaat en doet je zoveel energie verbruiken dat je er moedeloos van wordt. Wanneer je bezweet een pauze neemt zoek je een plekje uit de wind of houdt de stop zo kort mogelijk om niet te veel af te koelen.

Intussen hadden we Anita het bericht gekregen dat ze een hotelletje had gevonden in Sarria. En om even duidelijk te zijn moet dit tijdig gebeuren want er zijn een hoop pelgrims, te voet en op de fiets, die een overnachtingsplaats zoeken. Het is dus de kunst om vlug een slaapplaats te vinden. Maar Anita kent intussen het klappen van de zweep. Ze slaagt er tot hiertoe in om een hotel of gelijkwaardig te vinden op of kort aan de door ons gevolgde route.

Om 17.15 uur zijn we aan ons hotel gekomen na een afmattende fietstocht van precies 100 km. Santiago de Compostela, we kunnen je al bijna zien liggen.

 

       

 

 

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in Uncategorized. Bookmark de permalink .

6 reacties op 24 mei 2013: Ponferrada – Sarria

  1. greet zegt:

    1-2-3-4-5-6-zeeeeeeeeeeeeeeeeeeven zo gaat het goed zo gaat het beter al weer al 100km proficiat alvast echt waar

  2. Josipa Vrbic zegt:

    Bea, Alex, en Anita ,jullie doen het zeer goed!Jullie zijn een echte inspiratie voor ons allemaal!Nog maar ff volhouden en volgende week kunnen we allemaal nog eens ‘Happy together’ zingen!Veeeeel succes!We blijven supporteren :)!

  3. Tonny Coninx zegt:

    Vooral het laatste zinnetje dat jullie schrijven, is van enorm belang “we zien SdC bijna liggen!”.Dit orgelpunt in jullie fantastische fietstocht is dus (met of zonder pijn) haalbaar! Even nog op de tandjes bijten en het gelukzalig makende hormoon (endorfine) komt in jullie hersenen vrij!
    Marie-Claire en Tonny

  4. Tonny Coninx zegt:

    Anita, Bea en Alex. Wanneer je straks in SdC aankomt zou je op internet eens het volgende adres moeten intikken “www.youtube.com/watch?v=NG2zyeVRcbs”. Dan verschijnt het liedje van Miley Cyrus uit de film “Hannah Montana” The Climb”. Schitterend melodietje en prachtige tekst met deze hele fietstocht in jullie geheugen. Geniet ervan!
    Marie-Claire en Tonny

  5. Denise zegt:

    Gelukkig is de pijn weg, seffes staat de teller met de nog te verslane km-ers om nog maar TWEE cijfertjes !!!! Joehoeoeoeoeoe Santiago

  6. Bieke Boonen zegt:

    Nu doe ik zeker mijn petje af. Geniet nog van jullie overwinningsroes, tis hebt het verdiend!! tot een van der dagen ;-)) Dukke poen! ;-))

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s